Jun 221956
Μη Μας Ξαναμιλήσεις
Μὴν ξαναφέρεις τὴν ἄνοιξη μὲ τὰ χείλη σου
μὴ μᾶς ξαναμιλήσεις
εἶναι πικρὰ τὰ ὄνειρά μας
εἶναι μετρημένα τὰ βήματά μας
κοιμόμαστε μὲ δυὸ στάχυα ψωμὶ
μὲ λίγη δανεικὴ χαρὰ ἀπ’ τὰ μάτια τῆς ἀδελφῆς μας
δὲν ἀντέχουμε πιὰ στὴ χαρὰ
ἐμεῖς ποὺ δὲν μοιράζουμε τὴ λύπη μας μὲ κανέναν
ἐμεῖς ποὺ δὲν ἔχουμε καιρὸ οὔτε ν’ ἀγαπηθοῦμε.